5 mei
"Echt waar?" Ze grijpt met haar kleine handje naar haar mond die van verbazing de letter O vormt. "Ja! Terwijl ik hier voor de klas sta en een dansje doe ben ik gewoon aan het poepen." Zeg ik vrolijk. "Maar hoe kan dat dan?" vraagt Eefje peinzend met opgetrokken wenkbrauwen.
Ik sta voor groep drie als gastdocent. Ik ben vandaag Stoma-Juf. Zodra ik vertel dat de dokter mijn poepgaatje heeft weggehaald en op mijn buik een nieuw poepgaatje heeft gemaakt, kijken achtentwintig kindjes mij geschokt aan.
"Als je moet poepen, ga je dan languit op de wc-bril liggen?"
Ik gniffel inwendig om de fantasievolle vragen die mij worden gesteld. Ik lees voor uit het kinderboekje 'Chris krijgt een stoma'. Ik laat een stomapopje zien en alle kinderen mogen proberen om het stomazakje op de juiste manier dicht te vouwen. De hele klas barst in lachen uit als ze de blote buik van de meester zien, want ook de meester krijgt een zakje met sladressing op zijn buik geplakt. Eén meisje begint te huilen, want ze vindt het zielig dat de meester nu een stoma heeft. Terwijl het jongetje daarnaast de meester vet-cool vindt, hem een boks geeft en ook een gevuld stomazakje wil.
"En..." Zeg ik luid terwijl ik de klas weer tot stilte maan. "Ik heb soms ook toverpoep!"
"Toverpoep?" roepen drie meisjes in koor.
"Ja, want als ik spinazie eet, krijg ik Raceauto-poep. Dan gaat mijn poep razendsnel en heb ik binnen een halfuur groene poep. En als ik bietjes eet, krijg ik liefdespoep, want dan is mijn poep in het zakje roze!"
Weer achtentwintig verbaasd kijkende kinderen. "Wauw!" zegt Eefje. "Mijn poep is altijd gewoon bruin!"
"Bij mij dus niet, want weet je..." Ik maak een fluisterend gebaar en ga steeds zachter praten. Alle kinderen buigen een beetje naar voren en blijven muisstil zitten.
"Als ik een blauw drankje drink, dan krijg ik knalgroene poep! Ik heb dus écht toverpoep!"
Eefje slaakt een diepe zucht, zet haar ellenbogen op tafel en vouwt haar knuisjes onder haar kin. Met een hoop drama in haar stem zegt ze: "Ooooh juf, ik wil óóóók toverpoep en een stoma!" Weer moet ik grinniken. Ze moesten eens weten dat het hebben van een stoma echt niet altijd feest is. Maar voor nu laat ik deze zesjarigen heel graag even in de waan van de Toverpoep.
Andere columns van Carlijn Willemstijn:
Hoe dan?
Wat the f*ck doe ik hier?
Rare pillen
Moederhuisje
Bang voor later
Poepgaatje in de prullenbak
Kiespijn in mijn kont
Gehandicapt?
Ik rol weer mee
Taboes
Oud verdriet in een nieuw jasje